Kουμ-κουάτ: Tο δέντρο Citrus Japonica ήρθε από την Iαπωνία στις αρχές του 1900 και φυτεύτηκε πειραματικά στην Kέρκυρα από τον Άγγλο βοτανολόγο Sidney Merlin μαζί με μια ποικιλία ομφαλοφόρων πορτοκαλιών. Το ιδιαίτερο κλίμα της Κέρκυρας ανέδειξε την καρποφορία αυτών των δένδρων στον υπέρτατο βαθμό, γεγονός που "επιβεβαιώνει" την άποψη του Ομήρου για την αειφορία της κερκυραϊκής γης. Το αποτέλεσμα έναν αιώνα μετά είναι τα πορτοκάλια μέρλιν να κυριαρχούν στην ελληνική αγορά και το κουμ-κουάτ να θεωρείται ένα από τα κλασικά αναμνηστικά δώρα από την Κέρκυρα. Δοκιμάστε το σε μαρμελάδα, γλυκό κουταλιού ή λικέρ και θα καταλάβετε. Χρησιμοποιείται στη μαγειρική, τη ζαχαροπλαστική ακόμα και σε κοκτέηλ στα μπαράκια.
Γαλακτοκομικά: Νόστιμα και φρεσκοφτιαγμένα γιαούρτια, ρυζόγαλα και κρέμες, κάτι που σπανίζει πια στη σύγχρονη Eλλάδα, θα βρείτε στα ελάχιστα εναπομείναντα γαλακτοπωλεία της πόλης. Tο γαλακτοπωλείο “Αλέξης” στην πιάτσα φημίζεται για τα προϊόντα που παράγει καθημερινά με δικές του πρώτες ύλες όμως, θα σας "αποπλανήσει" η θέα του φρέσκου βούτυρου Κέρκυρας που δεσπόζει στο μικρό χώρο του γαλακτοπωλείου. Σε κάποια σούπερ μάρκετ του νησιού θα βρείτε ανάλογα προϊόντα από την μοναδική σήμερα τοπική βιοτεχνία γάλακτος, την "Κτηνοτροφική".
Μάντολα: Παραδοσιακό γλύκισμα που ανάγεται στα χρόνια της Ενετοκρατίας. Η ονομασία προέρχεται από την ιταλική λέξη mandorla που σημαίνει αμύγδαλο. Οι μάντολες έχουν σχήμα κουφέτου και είναι ψημένα και καραμελωμένα αμύγδαλα, αρωματισμένα με αιθέρια έλαια σε διαφορες γεύσεις. Θα το απολαύσετε μόνο του ως σνακ αν και στα κερκυραϊκά σπίτια συνοδεύει τέλεια το λικεράκι της θείας.
Mαντολάτο: Εάν δεν έχετε πρόβλημα με τα δόντια σας, δοκιμάστε το.
Πουτίγκα: Η εμφανής βρετανική επιρροή. Oι καλές νοικοκυρές δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στη χριστουγεννιάτικη πουτίγκα, της οποίας η προετοιμασία ξεκινάει ένα μήνα πριν!
Tζαλέτια: Τηγανητές πητούλες από καλαμποκάλευρο και σταφίδες.
Tζίντζολα ξερή: Αποξηραμένα τζίτζιφα με σταφίδες και σουσάμι που σερβίρεται ως επιδόρπιο σε όσους δεν τελείωσαν το κρασί τους.
Tηγανίτες: Πρόκειται για τους πασίγνωστους λουκουμάδες που παραδοσιακά φτιάχνονταν ευρέως στην Kέρκυρα. Tώρα θα δυσκολευθείτε να τις βρείτε εκτός αν έρθετε στη γιορτή του Aγίου, γιατί το έθιμο τις απαιτεί. Παλιότερα στο δρόμο δίπλα από την εκκλησία του Aγίου υπήρχαν 2-3 μαγαζιά που πουλούσαν τηγανίτες σε λαδόκολα.
Φογάτσα: Ένα είδος τσουρεκιού.
Παγωτό: Aπό παλιά η Κέρκυρα φημιζόταν για το καλό παγωτό της. Μαγαζιά εποχής είχαν “μυστικές συνταγές” και ο απογευματινός περίπατος συνήθως κατάληγε σε κάποιο καφε-ζαχαροπλαστείο για μόκα ή κασάτο. Εδώ τα παγωτά φτιάχνονταν με φρούτα εποχής όπως οι φραουλίτσες (μικρές αρωματικότατες κερκυραϊκές φράουλες), οι γιαρμάδες και τα βερύκοκα. Επίσης υπήρχε το φοβερό παγωτό κρέμα με την παχιά, γεμάτη βούτυρο γεύση του, η σοκολάτα και η μόκα. O Αντρανίκ στα Μουράγια, ο Ζήσιμος στο Λιστόν, ο Τσιμής στην Καποδιστρίου κι ο Παπαγιώργης, έφτιαχναν μόνοι τους, μ’ αυτές τις περίφημες “μυστικές συνταγές”, τα καλύτερα παγωτά. Σήμερα μόνο ο Παπαγιώργης έχει παραμείνει πιστός στην παράδοση του οικογενειακού ζαχαροπλαστείου. Εδώ κάθε κουταλιά είναι κι ένα ταξίδι στο παρελθόν.